Masai Mara National Park

Vroeg uit de veren om eerst een bezoek te brengen aan een Masai dorp. We gaan hun dorp binnen door het hek van takkenbossen en komen op een grote binnenplaats waar de koeien 's nachts overnachten. Dit hele veld ligt vol met koeienvlaaien en de kinderen spelen er lustig op los. Ze pakken de vlaaien met hun handen op, rollen het door de aarde en maken er grote plakaten van. De eerste beginselen voor een junior architect bij de Masai, aangezien hun huisjes nog allemaal gemaakt zijn van leem/koeienvlaaien. De vliegen vinden makkelijk hun weg naar de huizen. Binnen zijn de cirkelvormige huizen heel erg klein en donker. Er is een nis om te slapen, bedekt met een koeienhuid als matras, een hele kleine nis waar ze de baby kunnen verstoppen als er een leeuw of luipaard binnen komt wandelen en een nis voor de kalfjes, om er zker van te zijn dat moeder koe 's morgens melk heeft. Melk, bloed en vlees zijn de standaard ingrediënten van hun dagelijkse voedsel. Met name het bloed drinken van de koeien maakt de Kenianen krachtig en slank. Zou het nu dan toch bewezen zijn dat zij bloeddoping gebruiken?

We zien hen nog dansen en springen en gaan hun lokale winkeltjes bekijken voor de broodnodige souvenirs. Shaya koopt een masker van een giraf en een zebra en een armbandje. Na een korte bushstop vertrekken we in de busjes om weer een hele dag wild te spotten. Ook vandaag hebben we weer veel geluk. Een leeuwenfamilie van maar liefst negen stuks treffen we onder een boom, 3 cheetahs totaal uitgeteld en af en toe het hoofd heffend, hele kuddes olifanten met kleintjes. Moeder komt nog op ons af omdat we te dichtbij komen. Duizenden gnoes, hartebeesten en topi's verplaatsen zich over de steppe en een hyenafamilie laat zich af en toe zien achter de bosjes. De struisvogels lopen voor onze bus langs en kijken nog eens arrogant achterom. In de rivier ontwaren we de eerste krokodil en er vlak naast poedelen de hippo's. Groot en klein vermaken zich enorm in het koele water, want het is inmiddels behoorlijk warm geworden. Ook andere dieren hebben hier last van. We komen weer enkele leeuwen tegen die enorm liggen te hijgen. De gnoes verzamelen zich onder de spaarzame bomen om een beetje schaduw te kunnen pakken en langs en in de rivier zoeken zebra's en gnoes verkoeling, maar zijn ze wel enorm waakzaam voor de leeuwen. Uiteraard zien we ook kleinere soorten. De kleine gazelles zie je overal, maar we komen ook enkele gestreepte mongooses tegen (een soort stokstaartjes). Als speciale vogels weet ik in ieder geval de 'trap' te herinneren (een soort kleine struisvogel met een hele ranke hals en spitse kop) en de 'scharrelaar'. Dit is een schitterend blauw gekleurde vogel. Met name als hij vliegt is deze vogel schitterend.

De lunch wordt genoten midden op de steppe, nadat één van de busjes eerst nog een rondje rond een bosje heeft gereden om ons te verzekeren dat er geen leeuwen of hyena's meelunchen. Op een groot kleed spreiden we onze picknick uit en genieten van het schitterende uitzicht over de eindeloze vlakte. Tot een uur of vier in de middag blijven we rondtoeren, om na een tankstop uiteindelijk weer bij ons tentenkamp uit te komen. De apen zijn alweer aanwezig, maar bij ons viel in ieder geval niets meer te halen. Om 18 uur massaal onder de douche, want de volgende dagen zullen we die moeten ontberen. Straks om 19 uur nog even de batterij van de camera aan de generator bij de bar leggen, zodat we voldoende energie hebben om de komende dagen door te komen.

Van Naivasha naar Masai Mara National Park

De Kenianen zijn vrij en gaan massaal naar de kerk. Allemaal netjes gekleed over straat. We verlaten Naivasha langs de grote bloemenplantages, eigendom van een zekere familie Van den Berg, afkomstig uit Rotterdam. Overal staan plastic kassen en aan de overzijde van de weg staan arbeiderswoningen. De mensen hoeven nauwelijks huur te betalen, krijgen gratis scholing voor de kinderen en ook een privé ziekenhuis. De voorzieningen voor deze Kenianen zijn dus goed te noemen. Verderop rijden we over een nieuwe weg met zowaar een viaduct over een enkele spoorlijn. In het verleden gaf dit veel oponthoud, hoewel wij nog geen enkele trein gezien hebben. Passagierstreinen rijden hier alleen 's nachts, omdat het anders te warm is. Overdag vindt er alleen transport van goederen plaats van de haven van Mombassa naar Ethiopië, Uganda en Somalië. Onderweg passeren we kleine dorpjes, allemaal mensen die gevlucht zijn voor de interne stammenstrijd binnen Kenia. Gedurende verkiezingstijd moorden ze elkaar nog steeds uit en zijn voorbijgangers hun leven niet zeker.

Het landschap verandert langzaam in grote steppegebieden, waar we de eerste Masai zien met hun kuddes koeien en schapen, maar ook veel gecultiveerde grond voor akkerbouw. De grond wordt door Kikuyu mensen, een lokale stam, gepacht van de Masai. We zien hier veel mais en suikerriet. De acaciaboom met de parapluvorm doemt steeds meer op. Steeds meer Masai krijgen we te zien, totdat we even een 'bush stop' maken. Even snel achter het busje gaan zitten en dan weer door, maar inmiddels stromen de Masai naar onze busjes om allerhande souvenirs te verkopen. Aan alle kanten zie je mensen gekleed in felrode, kleurige doeken naar ons toe lopen. We rijden snel verder. Bij de ingang van Masai Mara National Park nog even stoppen om toegang te betalen. We worden direct overspoeld met souvenir verkoopsters. De Masai weten inmiddels de toeristen aardig uit te buiten. Eenmaal in het park zoeken we onze campsite op. Ook hier weer een andere lokatie dan in eerste instnatie gepland, maar wel een heerlijke stek. Midden in de wildernis slapen we in grote tenten met bedden erin, toilet en douche. De tenten worden nog eens extra beschermd door rieten daken. Het zonnetje komt af en toe door, maar grotendeels blijft het bewolkt. Na de lunch (voor het eerst spaghetti) nog even rust voordat we aan de gamedrive beginnen. Om 15.45 uur vertrekken we weer met onze busjes. We rijden nog geen 5 minuten of we worden gevraagd te gaan zitten, zodat we sneller door kunnen rijden. Een stuk verderop is namelijk een luipaard gesignaleerd. Met een hoge snelheid razen we over de hobbelige wegen. Free Kenian massage, zoals ze het zelf noemen. Nog even een stop voor een struisvogel en een zwarte neushoorn en dan snel weer verder. Nog een paar giraffen, ook al zo fotogeniek, maar we blijven maar voor 1 of 2 foto's en dan weer verder denderen. Uiteindelijk zien we de plek waar het luipaard zou moeten liggen. Eromheen staan zeker 12 tot 15 busjes of landrovers allemaal vechtend om een glimp op te kunnen vangen. We zoeken in de bomen, maar zien nog niets. Weer een stukje doorrijden, wellicht van daaruit. Inmiddels staan we drie dik achter elkaar en kijk je tegen de openstaande daken van andere busjes op zoek naar dat ene luipaard. We blijven turen. Eindelijk zien we diepverscholen in een boom een wat lichter vlak met stippen, nadat we dieper inzoomen met de camera zien we uiteindelijk het luipaard. Na enige beweging van het dier kunnen we nu duidelijk onderscheiden wat voor- en achterkant is. We hebben hem nu dus eindelijk gevonden. De big five hebben we na twee dagen gamedrive dus al gezien. We hebben de buffels gezien, de olifanten, de neushoorn, de leeuwen en het luipaard. Onze dag kan al niet meer stuk en de gamedrive is nog maar net begonnen. Wat kan er nu nog interessant zijn zou je zeggen? Nou genoeg. We zien op twee plaatsen een hyena, vele buffels, het wildebeast, hartebeast, het grootste antiloopsoort, olifanten, gieren, maar ook twee cheetahs. Geweldig, midden in het gras liggen ze te rollen en een beejte om zich heen te kijken. Wat een belevenis. Maar het hield nog niet op. We zien een leeuwin, maar deze was niet echt aktief. Nog geen 5 minuten later zien we er echter 9 bij elkaar, waarvan 1 mannetje. Ze spelen een beetje met elkaar en rusten uit, liggend en zittend. Het bekijken van deze dieren blijft fascinerend, zeker als 3 van hen ineens een bepaalde richting opkijken en al sluipend voor onze bus langs lopen. Ze hebben iets gezien. In de verte zien we drie 'pumba's', oftewel wrattenzwijntjes. De rest begint nu ook in beweging te komen en richting de zwijntjes te lopen. Langzaam zie je ze verspreiden om de dieren te omsingelen. Gelukkig voor de wrattenzwijntjes hebben ze de leeuwen op tijd opgemerkt en snellen weg. De leeuwen zijn nog te ver weg om er achteraan te gaan. Het was wel een spannend spektakel om te aanschouwen. We rijden verder en zien weer roofvogels, maar ook reebokken, oribi's, steenbokken en een mooi gekleurde mannetjes bushbok. De grootste antilopensoort, de Eland genaamd, komt ook nog in grote kuddes voorbij, maar ook enkele beisa oryxen. Het wordt bijna teveel om allemaal bij te houden, maar ook de waterbok krijgen we nog te zien en de topi. Tot slot nog een schitterende zonsondergang met op de voorgrond de bekende acaciaboom met bovenop twee gieren. Wat een rijkdom in zo'n groot park. Bij terugkomst bij de tent worden we verwelkomd met mariakaakjes op ons tafeltje buiten. Al snel blijkt dat dit onze eigen koekjes waren. Naast deze koekjes blijken ook snickers en chips opgegeten door de apen. Ze hebben de ritsen van onze tent gewoon geopend en hebben flink huisgehouden in onze tent. Geen voorraad dus meer voor de komende dagen wanneer we gaan kamperen in kleine 2-persoonstentjes met slaapmatje en slaapzak.

Lake Nakuru

Vandaag gaan we Lake Nakuru bezoeken, maar voordat we daar naar binnen kunnen moeten we eerst nog met de hele groep langs de bank om dollars te krijgen. Eerst een tijd in de rij om Keniaanse shillingen te pinnen en daarna bij de bank omwisselen naar dollars. Helaas duurde dit vrij lang omdat ze niet genoeg dollars in de dag voorraad hadden zitten. Zodra we genoeg dollars bij elkaar hadden om de entree te kunnen betalen zijn we met onze bus vooruit gegaan om de tickets te kopen, daardoor kon de rest daarna direct naar binnen. We werden verwelkomd door enkele aapjes, maar zagen na de entree ook direct een hele groep bavianen met kleintjes. Hier kun je zo al een uur stilstaan om deze intrigerende speelse apen te zien.

Lake Nakuru National Park is een van de eerste vogelreservaten van Oost Afrika, doch herbergt ook vele andere diersoorten. Richting het meer zien we het roze kleuren van de dwergflamingo's. Niet meer de aantallen die er vroeger leefden, maar nog steeds indrukwekkend om te zien. Inmiddels zijn ook grote groepen pelikanen, ooievaars, ibissen, kleine witte reigers en lepelaars hier neergestreken. De dwergflamingo's trekken bij hoge waterstand naar andere in de buurt gelegen zilte meren, omdat zij anders nog moeilijk bij de algen kunnen, hun dagelijkse voedsel. Bovendien broeden de dwergflamingo's hier niet meer, maar in het noorden van Tanzania. Hierdoor neemt het aantal in Nakuru aanzienlijk af. De pelikanen zijn aan de andere kant weer toegenomen, omdat in het meer Tilapia is uitgezet. Deze vissoort werd hier namelijk geintroduceerd om zoveel mogelijk muskietenlarven te vernietigen. We kunnen tot redelijk dicht langs de oever lopen, maar zakken wel ver in de blubber. De chauffeur houdt de wacht om ons te alarmeren als er buffels of nijlpaarden aan komen. We rijden verder het park in, maar moeten omdraaien omdat een bus vast is komen te zitten in de modder. Dan maar een ander modderpad opzoeken. De chauffeur stopt elke keer bij groepen dieren en zet de motor uit om iedereen de gelegenheid te geven om mooie foto's te maken. Natuurlijk zien we weer veel gazelles, maar ook de zebra's zijn rijk vertegenwoordigd en er zijn ook heel veel jongen bij. Er was er zelfs een bij die nog geen twee weken oud moet zijn geweest. Hij was een hele show voor ons aan het opvoeren door wild heen en weer te rennen en te springen. We hebben hem gelijk een naam gegeven, nl. Maxim naar 1 van de kinderen in onze groep die ook altijd lekker enthousiast en onverschrokken kan rondrennen. Een stukje verder langs de waterkant liggen 2 witte neushoorns. Vrij zelfzaam om deze te zien, aangezien deze met uitsterven worden bedreigd. De witte neushoorn is echter niet wit, maar de naam is afgeleid van het Afrikaanse 'weit' dat breed betekent. Dat brede betreft dan met name de bovenlip van de neushoorn. Onze chauffeur vertelt alle details. Bovenop de neushoorns zitten 2 spechten die niet van wijken weten.

Naast de neushoorn leven grote kuddes buffels naast de eerdergenoemde flamingo's en pelikanen. We rijden weer verder totdat er druk overleg is over de intercom. We rijden in een moordend tempo over de hobbelige paden, door diepe plassen en weten dat er nu iets speciaals te zien zal zijn. De hoop is gevestigd op een leeuw of een luipaard. We krijgen zelfs nog meer dan dat. Op een boom liggen, zitten, staan en lopen maar liefst 5 leeuwen. 1 Mannetje en 4 leeuwinnen. Direct staan er 4 - 5 busjes omheen om de leeuwen vanuit verschillende hoeken te kunnen fotograferen. Het leuke was dat ze ook aktief waren en je zag ook hoe andere dieren heel alert waren en continue de leeuwen in de gaten hielden. Hoe lang we hier gestaan hebben durf in niet te zeggen, maar fascinerend was het zeker.

Tijd voor lunch nu. We rijden circa 200 meter verder naar een picknickplek om de inhoud van onze lunchboxen te verorberen. We moeten erg opletten voor de bavianen, maar we weten ook dat de leeuwen vlakbij zitten. Na 1 brul gehoord te hebben zat Annet direct bij ons in het busje met de deur dicht. Later gingen de deuren wel weer open en konden we ook nog even de benen strekken voor een toiletstop, maar altijd oppassend voor de leeuwen.

Onze dag is helemaal goed. We hebben al zo veel verschillende dieren gezien. Van al de vogelsoorten weet ik vele namen niet, 1 ervan bleek een hamerkop te zijn en ook de fish eagle was makkelijk te herkennen, maar al de kleine soorten zijn mij niet bekend. Later dus maar opzoeken in ons boek. We zien nog parelhoenders en kraanvogels en staren naar alle bomen in de hoop een luipaard te zien slapen. In het steppegras zien we nog twee jakhalzen lopen en enkele wrattenzwijnen, op de rotsen zien we klipdassen, maar nog geen luipaard. Hoog boven op een heuvel kijken we uit over het meer en zien we de vele vogels langs de oevers, maar ook de mooie v-formaties waarin de pelikanen aan komen vliegen. Een schitterend uitzichtspunt. Langzaamaan rijden we weer richting de uitgang, nog steeds op zoek naar het luipaard, maar helaas komen we het niet meer tegen. Die houden we dus nog tegoed.

Hell's Gate en Lake Naivasha

Om 8 uur vertrekken en toch weer alle bagage meenemen. We kunnen niet bij onze geweldige tenten blijven. We rijden naar Hell's gate. Samen met een gids trekken we er al wandelend op uit op zoek naar wild. Niet ver na de hoofdingang torent een vulcanische rots omhoog, de Fisher's Tower. Hier kunnen alpinisten oefenen om naar boven te klimmen, maar wij benutten de rots om de eerste klipdassen te kunnen zien.

Eerst een enkele gazelle, later veel meer. Wrattenzwijnen met een hele kolonne kleintjes achter zich aan. Uganda Kobs (een soort gazelles met puntige horens), de grants gazelles en vele Thompsons gazelles met een witte buik en zwarte streep over het lichaam. Schitterend om dwars door al deze dieren heen te kunnen lopen. Even verderop zien we zebra's maar ook parelhoenders. Giraffen zien we boven de bomen uitsteken en we wandelen er gewoon tussendoor. Uiteraard ook vele soorten vogels waaronder enkele giersoorten.

We komen aan bij Hell's Gate waar de wandeling plotseling volledig anders wordt. Van het savannegras gaan we nu afdalen in een kloof. De rivier die hier doorheen stroomt kan plotseling tot 6 meter hoogte opkomen en alles meespoelen. De zijwanden laten duidelijk de erosie van de afgelopen jaren zien. We krijgen een beetje het gevoel alsof we door Petra in Jordanië lopen, echter met een lichtere steensoort. We dalen steeds dieper de kloof in tot we denken niet meer verder te kunnen, maar schijn bedriegt. We zullen flink naar beneden moeten klauteren. Een paar minuten daarvoor liepen we met 25 man nog hand in hand langs de rand van de afgrond. Eén voor één heel voorzichtig door/langs een watervalletje naar beneden, terwijl hele schoolklassen stonden te dringen om naar beneden te gaan. Soms ging hen dat niet snel genoeg en dus sprongen ze maar naar beneden, waardoor de vangers beneden helemaal nat werden. Eenmaal beneden kwamen we langs enkele warmwaterbronnen. Deze worden momenteel gebruikt voor het opwekken van energie. We blijven in de kloof verder lopen totdat we op een gegeven moment weer flink steil omhoog moeten. Nog een kleine 10 minuten en om half 3 wacht ons een welverdiende lunch.

De lunchbox was rijkelijk gevuld met een halve kip, een tosti, een ei, cake, koekjes en fruit (banaan, sinasappel en passievrucht). Uiteraard ook iets te drinken. De dag is echter nog niet voorbij, want we gaan nu naar Lake Naivasha voor een boottocht. In 4 bootjes gaan we het water op om de natuur te verkennen. Met name veel verschillende vogels hebben we hier kunnen zien. Enkele namen: ibis, witte reiger, de zee-arend, pelikanen, aalscholvers, de long-tailed cormorant, de African Darter, de ooievaar, de Blacksmith's Plover, de Kittlitz's Plover, de schitterend gekleurde Malachite Kingfisher, de Bee-eater, een Sunbird en vele vele andere soorten. Onderweg hebben we ook nog enkele nijlpaarden in het water gezien die ook nog eens lieten zien dat ze goed konden geeuwen. Een geweldig gezicht. Verderop stappen we uit om aan de High Tea te beginnen in de tuin van Joy en George Adamson, bekend van het boek Born Free, het verhaal van Elsa de leeuwin. Deze mensen hebben zich ingezet om welpjes en jonge luipaarden op te laten groeien en weer uit te zetten in de natuur. Zij hebben deze dieren nog jarenlang gevolgd en zij werden nog steeds door hen herkend. In de theetuin bleven enkele van onze groep zitten terwijl zij de apen op bezoek kregen, terwijl de rest van de groep de film over Joy Adamson en Elsa de leeuwin gingen bekijken. Een heerlijke plek om te vertoeven in de late namiddag. Helaas moesten we om 18.00 uur weer richting onze lodges keren. Jammer genoeg iets minder gezellig en fris dan onze vorige lokatie, maar we zullen hier waarschijnlijk alleen maar zijn om te slapen. Nog even een was gedaan met koud water en dan morgen naar Lake Nakuru om de flamingo's op te zoeken.

Reisdag van Mount Kenya naar Naivasha

Weer opgeknapt. Volgens onze internist in ons midden had ik hoogteziekte. We hebben onvoldoende kunnen acclimatiseren en waren onvoldoende geïnformeerd over de trip, anders had ik veel meer kunnen drinken. Gewaarschuwd dus voor de Kilimanjaro later in onze reis.

Op weg nu naar Naivasha. We passeren veel lokale markten en heel veel scholen. Onderweg nog een stop bij de evenaar. De lunch wordt genuttigd bij de Thompson Falls waar lokale bevolking verkleed als krijgers als bijen op honing op ons afkomen. Foto's met hen kosten standaard 200 shilling. We rijden nu naar het Lake Naivasha Resort. Een andere plek dan we oorspronkelijk hadden opgekregen, maar wel een leuke plek. We slapen in tenten op palen waar de aapjes overheen lopen. Alles moet wel goed dicht zitten, anders zitten ze binnen. Nu maar hopen dat we hier de komende 2 nachten ook kunnen blijven en niet opnieuw moeten verhuizen. Inmiddels zijn opa Henk en oma Carla ook bij ons aangesloten.

Mount Kenya

Het is een schitterende dag. Het is onbewolkt en de lucht is helemaal blauw. We hebben geluk. Met 1 busje rijden we naar de ingang van Mount Kenya National Park, nadat we onderweg de gids hebben opgepikt. Met het busje zullen we nog een stuk verder het park inrijden alvorens we daadwerkelijk beginnen aan onze wandeltocht. Nog maar nauwelijks binnen worden we verwelkomd door een kolonie apen met kleintjes. Uitstappen dus weer om foto's te maken. Even verderop een groot gekleurd hert naast de bus. Ook hier moest de chauffeur dus weer in de remmen. Nu dan toch eindelijk verder richting met station op ruim 3.000 m hoogte. We zullen er onderweg nog een keer uit moeten. Dit keer niet vanwege dieren, maar omdat de weg compleet onder water staat en de chauffeur er niet doorheen durft met 8 mensen aan boord. Hij komt er uiteindelijk heelhuids doorheen en met de nodige slippartijen komen we boven. Consequentie is echter wel dat de bus direct weer naar beneden gaat en we op de terugweg dezelfde afstand te voet zullen moeten afleggen, omdat het anders te gevaarlijk wordt. Dit betekent 2,5 uur extra wandelen. Geen probleem natuurlijk, we beginnen met frisse moed aan onze klim tussen de aapjes.

De vegetatie verandert onderweg voortdurend. Tussen 3000 en 3200 m zien we een grote boomsoort die alleen op deze hoogte voorkomt, veel baardmossen en lianen. Hogerop gaan we meer door zompige graslanden met mooie bromelia's en vetachtige planten. Het is hier enorm modderig en we houden onze schoenen niet schoon. Het is zwaar en glibberig. Op een hoogte van ruim 3.600 m komen we aan bij een grot waar we even lunchen en ..... onze regenkleding aantrekken, want het is inmiddels gigantisch gaan regenen. Tijd dus om terug te keren. De ene slippartij na de andere en langzaam steekt ook hoofdpijn op. Helaas verloopt de terugtocht minder ontspannen dan gehoopt. Hevige regenval en migraine belemmeren mij. Nu ook nog de 2,5 uur extra naar beneden tot aan de ingang van het park. Tot ongeveer een kilometer voor het einde weet ik me aardig staande te houden, maar dan keert ook mijn maag zich tegen me. De inhoud wordt tot 2 keer toe geleegd en de terugtocht in de bus moet in noodgedwongen voorin naast de bestuurder doorbrengen met een flesje water en een plastic zakje. Geen avondeten voor mij helaas.

Shaya heeft vandaag een korte wandeling gedaan in de buurt van de lodge met wat survival onderdelen. Ze heeft zelfs nog aan 'planking' gedaan in Kenia. Daarna zijn ze nog gaan zwemmen en hebben wat acro oefeningen gedaan.

Van Athi River naar Mount Kenya

Vandaag zouden we starten met een wandeling bij Athi River, maar door de hevige regenval van afgelopen avond en nacht is dat helaas niet mogelijk. Derhalve direct door naar Mount Kenya. De wegen zijn wisselend. Soms hele stukken asfalt en dan weer hele stukken over de rode aarde. Rond Nairobi passeren we vele cement- en staalfabrieken en we zien vrachtwagens vol zand/aarde aan- en afrijden voor de wegenbouw, maar ook huizen schieten als paddestoelen uit de grond, vlak naast krottenwijken en afvalbergen. Het landschap verandert langzaam en we zien steeds meer bomen. Onderweg weer een supermarkt stop en Shaya heeft daar chocoladepasta en pindakaas gekocht. Het eten is hier heerlijk, veel rijst en gebakken aardappelen met vele soorten groente, vlees en vis. Tot nog toe veel variatie, maar Shaya houdt het bij wat rijst, worteltjes en fruit. Tussen de middag gegeten bij het Bleu Lodge hotel met een grote tuin eromheen en een paar watervallen. Lokale schooljeugd zit hier bij een speeltuintje te eten. De zon breekt eindelijk door en het wordt direct broeierig warm. Op de parkeerplaats koopt Shaya nog een stuk ananas voor 10 Keniaanse shilling, nog geen 8 eurocent.

De weg leidt ons nu langs koffieplantages, aardappelvelden, bananenbomen en suikerriet en schoolkinderen lopen eindeloze afstanden langs de weg om weer huiswaarts te keren. Geen wonder dat er zoveel goede lange afstandslopers hier vandaan komen en dat alles op hoogtes tussen 1400 en 1800 meter.

17.00 uur: De lucht wordt langzaamaan donkerder. Niet door de avond helaas. Een regenbui komt ons tegemoet, maar daar blijft het niet bij. De weg wordt 1 grote rivier, onweer dondert en flitst boven de bus en ook binnen houden we het niet droog. Inmiddels hagelt het zelfs grote hagelbollen. Uitzonderlijk.

De lodges zijn mooi. Shaya heeft een slaapplaats gevonden bij Veerle, Sanne en Myrthe. Een tweepersoonslodge met z'n vieren en veel lol. In de tuin zitten zwart/witte Colobus monkeys (franje-apen). Ze hebben enorme pluimstaarten. In de avondschemering hebben we ze toch nog kunnen fotograferen. Tijdens het diner hebben we inmiddels flink moeten onderhandelen om naar Mount Kenya te kunnen om daar te gaan wandelen. De kosten via het hotel zouden $ 207 pp moeten zijn, terwijl wij via Baobab $ 55 pp hadden doorgekregen. Doordat de lodge verder weg ligt dan de eerder geplande komen er extra transportkosten bij. Dus maar regelen met onze eigen chauffeurs die nu hun vrije dag moeten opofferen. Uiteindelijk komen we tot een redelijke deal, maar toen gingen een aantal mensen twijfelen of het wel zo mooi zou zijn. Alle charmes en overtuigingskracht dus maar weer in de strijd gegooid en uiteindelijk gaan we nu toch met 8 personen naar boven wandelen. De rest blijft in de buurt van de lodge en zal een korte ochtendwandeling doen en daarna het zwembad in duiken. Shaya kiest voor het laatste om haar knieën nog rust te geven. Wekker om 06.15 uur gezet om daarna om 07.15 uur te kunnen vertrekken. Regenkleding in ieder geval meenemen.

Onze eerste dag in Kenia, Nairobi

Op weg naar Nairobi. De grote weg tussen Mombassa en Nairobi is nog steeds geen volledig geasfalteerde weg. Alles rijdt dwars door elkaar en langs de kant van de weg wordt bamboe verkocht. Langs de weg zien we de eerste dieren, een wildebeast (gnoe), zebra's, enkele giraffen, struisvogels, maar ook koeien, schapen en geiten. De Masai vinden Nairobi nog steeds hun gebied en daarom zie je ze in de stad nog steeds met hun vee rondlopen. Na een tussenstop bij een groot winkelcentrum voor het inslaan van eten en drinken en lokale sim cards om te kunnen internetten trekken we naar het opvangcentrum voor jonge olifanten. Het Sheldrick wildlife Trust zorgt ervoor dat jonge olifanten niet uitsterven. Het dierenweeshuis vangt jonge dieren op die hun ouders zijn verloren. Het is dan ook een genot om te zien hoe de dieren de papfles krijgen, maar ook met elkaar spelen en elkaar nat spetteren.

Veel schooljeugd loopt hier in hun rode uniformpjes rond om te leren hoe de olifanten leven. We spotten nog een neushoorn, bavianen en een wrattenzwijn. We eten in een grote tuin en zien nog Marabu's en zwarte wauw's, maar ook nestjes van weversvogels.

In de middag bezoeken we het giraffenreservaat waar de Rothschildt Giraf gehuisvest is. Deze giraf die door uitsterven bedreigd wordt kan zich hier weer verder uitbreiden. Bijzondere eigenschap is de bijna geheel witte onderpoten. We hebben enkele giraffen vanaf hoogte kunnen voeren, waardoor je letterlijk oog in oog stond met deze prachtige dieren. Wist overigens niet dat ze een blauwe tong hebben. Na het bezoek terug in onze busjes, want het begint te druppelen. Het zal echter niet lang duren volgens lokale kenners, want ze hebben al in geen drie maanden regen meer gehad. Blijkbaar dacht moeder natuur hier anders over, want inmiddels hoost het en zijn de wegen nog nauwelijks begaanbaar.

Goed moment dus om me even terug te trekken op de kamer en dit verslagje te schrijven. De groep is vanaf dag 1 al erg leuk. We hebben een Vlaams gezin met 2 dochters uit Boechout, een gezin uit Arnhem met 2 jongens, een gezin uit Den Haag met maar liefst 4 kinderen (2 om 2) en een gezin met 3 kinderen (2 jongens en 1 meisje). Met Shaya erbij is de verdeling dus weer helemaal gelijk. De leeftijden van de kinderen variëren tussen de 7 en 18 jaar. Van de ouders kan ik het niet zeggen, want er moeten nog een opa en oma arriveren.