Een ondeugende otter
Vandaag staat in het teken van het inwerken van de drie nieuwe vrijwilligers. Morgen zal dat nog meer worden, wanneer er een groep van 7 personen komt.
Toen we gisteren naar Flores zijn gegaan heeft iedereen goed z'n werk gedaan. De lokale folders bij de supermarkt vonden namelijk gretig aftrek, die kunnen we namelijk goed gebruiken in enkele kleine kooien van de papegaaien.
Vandaag een stukje meegewandeld met de Amardillo. Een heel vreemd dier, met oren als ET, een lange dunne gestreepte staart en een bol lichaam. Zijn neus lijkt op een toeter. Hiermee graaft hij telkens in de grond om voedsel (insecten/wormen) te vinden. Leuk om te filmen.
In de babyruimte zit een jonge Margay in een kooi. Een ontzettend mooi beestje, maar als je in de buurt komt begint hij gelijk te grommen.
De jaguar volgt ook iedere beweging van ons. Als je richting de composthoop loopt volgt hij je continu met z'n ogen of loopt mee in z'n hok. Het is echt een heel mooi dier, maar dit is 1 van de dieren die nooit meer terug zal kunnen keren in het wild, omdat hij teveel gewend is geraakt aan mensen.
Na de 'fruitrun' zijn we weer helemaal uitgeput en dan moeten ook nog alle rioolputten uitgeschept worden. Een vies klusje, maar als je het elke week doet valt de viezigheid wel mee. En zo gaat het eigenlijk met alles. We kunnen heel snel wennen en aanpassen.
De otter had het vandaag heel erg naar z'n zin. Shaya was vergeten de tuinslang uit te zetten, dus naast z'n eigen zwembad was ook de hele ruimte eromheen een groot zwembad geworden. Eerst dus maar alles in grote emmers eruit geschept en naast de kooi gegooid. Later kwam de verstopte afvoerbuis tevoorschijn. Die hebben we dus eerst maar doorgeprikt met een grote stok, zodat het water nu op een natuurlijke wijze kon weglopen. Daarna kwam natuurlijk het leukste gedeelte. De otter was namelijk tijdelijk in een draagbaar hok gezet en moest terug naar z'n ruimte. Normaal gesproken is dat geen enkel probleem, want hij krijgt dan te eten. Dat was er nu helaas niet, dus hij kwam maar half uit het hok en kroop dan snel weer terug. Nu moesten we natuurlijk een list verzinnen. We gooiden bessen in het water, waardoor het leek alsof we hem vis voerden. Toen schoot hij gelijk het water in en konden we zijn kooi weer afsluiten. Dit was waarschijnlijk de eerste en de laatste keer dat de meiden het water zullen vergeten uit te draaien.
Ook schorpioenen op de kamer
Gisteravond was er flink wat consternatie in de kamer naast ons. Er was een schorpioen in de kamer. 1 Meisje stond op de tafel, een ander op de tafel en nummer drie mocht proberen om het dier met een bezem de kamer uit te krijgen. Even opletten dus, want bovenaan de muren is een ruimte van ca. 20 cm tot aan het dak tussen de verschillende kamers. Het beest kan dus makkelijk onze kant op komen. Met een bezem wordt hij van de muur naar beneden gehaald en het rent dan hard weg. Ze wisten niet dat het dier kon lopen, dus ook toen weer veel gegil, maar hij was inmiddels wel buiten. De deuren dus gauw weer dicht en proberen te slapen.
Vandaag en morgen zijn er vier vrijwilligers minder. Ze zijn allemaal naar Tikal toe. Het wordt dus meer werk. Vandaag 4 kooien, 2 kooien met papagaaien en Toekans, 1 kooi met de havik en een kooi met spinapen (spidermonkeys). Ze zijn herkenbaar aan de lange armen en benen. Hun hok is werkelijk waar het smerigste hok van alle dieren. Wat kunnen die beesten schijten. Gelukkig is de vloer vrij glad en kan het makkelijk schoongemaakt worden. Deze apen moet je proberen uit je buurt te houden, omdat er anders ook het nodige bovenop je kan komen. In hou het gelukkig droog.
Nadat alle hokken schoon zijn krijgen ze hun voedsel. Helaas is niet alles meer voorhanden. De meloenen en papaya komen pas morgen weer en de grote ton met mais is ook leeg. Hopelijk komt er weer een nieuwe lading voor elven.
De handdoeken van de baby-aapjes worden weer gewassen, maar ook die van de baby Margay die gisteren werd binnengebracht. Hij is erg agressief en wil nog niets eten. De negen babykrokodillen hebben voorlopig hun huis gevonden in de wasbak, totdat er weer ergens een ruimte voor hen gevonden wordt. In het park hier bevinden zich momenteel meer dan 650 dieren over een groot oppervlak verdeeld, maar soms is het toch moeilijk om weer een geschikte ruimte voor de dieren te vinden.
Roland stelt een maintenance list op voor allerhande dingen die gerepareerd/hersteld moeten worden, of eens in de zoveel tijd onderhoud behoeven. Dit maakt het makkelijker om inzicht te krijgen in hetgeen er op korte en langere termijn gedaan moet worden.
Ondertussen komt Roland erachter dat onze verhalen in de nieuwsbrief van Commundo staan. Communco is de vrijwilligersorganisatie in Nederland die deze reis voor ons mogelijk heeft gemaakt. Leuk dus dat we onze verhalen ook met anderen kunnen delen.
Vandaag zijn er weer 3 nieuwe vrijwilligers gekomen. Twee Duitse meisjes en een meisje uit Toronto. Alledrie jonge meiden tussen 17 en 21 jaar, die zelfstandig het avontuur opzoeken. Ook voor Shaya leuk om onder leeftijdgenoten haar ding te kunnen doen. We hebben er eigenlijk geen omkijken naar. Shaya doet nu geheel zelfstandig de otter, de lepelaar, de bosooievaar en de krokodillen. Veel vis snijden dus voor al deze dieren.
De middagshift begint iets eerder dan normaal, omdat iedereen op tijd klaar wil zijn om nog even te douchen voordat we naar Flores gaan. Keurig in schone kleding, gewassen haren en jurkjes en rokjes voor de meiden stappen we weer in de boot. Normaliter bezoekt iedereen op zo'n dag de geldautomaat, de supermarkt (voor de nodige snacks), de taartjesmarkt en het youthhostel Los Amigos, waar iedereen een drankje drinkt met reizigers uit alle uithoeken van de wereld. Een gezellige corner met poolbiljart, wifi corner, internet en hedendaagse muziek zorgt voor een gezellige en ontspannen sfeer.
Onderweg ontdekken we zelf nog een tarantula. We krijgen er steeds meer oog voor. Het verbaast me overigens dat we ze nog niet hebben aangetroffen tussen de bananen in de kratten.
Om 6 uur weer terug met de boot, nog even eten en rond 8 uur ligt het merendeel al weer op bed (ook al zijn er heel veel jongelui hier).
Zonsopgang in Tikal???
Vroeg op vandaag voor de sunset tour. Onze gids staat om 4 uur klaar en we vertrekken met zaklampen de jungle in. Het is aardedonker. Om ons heen horen we de dieren ontwaken. De brulapen doen hun best om hun buren in Mexico wakker te maken. We stoppen midden in de jungle, doen de zaklampen uit en genieten in het donker van al de verschillende geluiden. Een grijze vos rent snel langs ons met zijn prooi nog in zijn bek. De spinapen slingeren boven onze hoofden en de toekans beginnen eveneens te ontwaken. We spotten zelfs een eekhoorntje.
De zaklampen gaan weer aan en we vervolgen onze weg in het donker. Tussen de boomstronken is het goed opletten of er geen slangen liggen. Ons doel is om rond 5 uur bij tempel 4 te zijn, zodat we naar boven kunnen klimmen en de zonsopgang boven de jungle kunnen zien. Tempel 4 is namelijk de hoogste en grootste tempel ter wereld. We klimmen naar boven en gaan rustig zitten. We wachten rustig af tot de nevel wegtrekt. De geluiden van de dieren komen van alle hoeken. Het wordt langzaamaan lichter, maar de nevel trekt helaas niet weg. We besluiten om 6 uur verder rond te lopen en de rest van het complex te bekijken. De oppervlakte is enorm en onze gids leidt ons langs allerlei kleine junglepaden om ons dan telkens weer te verrassen met een schitterende tempel of zelfs een heel complex aan tempels. De route en de natuur om ons heen is schitterend, maar een gids heb je hier wel nodig om niet te verdwalen, zeker als je over al die kleine paadjes gaat.
De Mayatempels in Tikal werden pas in 1848 ontdekt en waren volledig verdwenen onder de jungleplanten. Om de tempels zoveel mogelijk in tact te laten is ervoor gekozen om grote delen ook bedekt te laten met de bomen en planten. Pas in 1955 werd Tikal opengesteld voor publiek en vanaf 1979 werd het een Unesco wereld erfgoed. De Maya´s hebben hier geleefd van 800 voor Christus tot 900 na Christus. De oppervlakte van de stad besloeg toen zo´n 65 vierkante km.
Momenteel is het de woonruimte voor vele vogels, apen, neusbeertjes, herten en een enkele jaguar. Die laatste hebben we echter niet gezien. We hebben echter nog wel een ¨baby¨ tarantula gezien, die toch ook al 10 cm groot is.
Om 8 uur brengt de gids iedereen terug naar het hotel. Zelf ga ik toch nog liever even terug naar tempel 4 om een blik over de jungle te kunnen werpen. De mist is opgetrokken en boven de hoge boomtoppen torenen 3 andere tempels uit. Het is niet zonnig, maar helder genoeg om ver over de jungle uit te kunnen kijken.
Tijd nu voor een ontbijtje en een warme douche en nog even uitrusten in de hangmat, terwijl de spetters weer naar beneden komen. Even later zijn het echter geen spetters meer, maar wordt er een stortvloed over ons uitgegoten. Gelukkig zitten we binnen, maar om 12 uur moeten we uitchecken. Gelukkig hebben we onze poncho´s nog. Ze komen nu heel goed van pas!
Na een uitgebreide lunch keren we terug naar Flores, gaan nog even langs een internetcafe om het blog bij te werken en de eerste foto´s te uploaden. Is wel even een gedoe, want overal krijg je eerst een melding dat je account mogelijk gehackt is, omdat er vanuit een ongebruikelijke computer getracht wordt om in te loggen. Alles is dus eerst geblokkeerd en pas na een aantal toetsvragen krijg je weer toegang. Uploaden van de foto´s vanaf de iphone werkt helaas niet, dus eerst via Wifi verzenden naar Gmail en dan opslaan op de lokale computer om van daaruit weer te kunnen uploaden. Erg arbeidsintensief allemaal, zeker als je weet dat Wifi hier heel traag is. Bij Arcas is echter geen Wifi, dus we kunnen alleen op maandag en donderdag (Flores dag) en tijdens onze uitstapjes in het weekend iets doen.
Klokslag 5 uur in de middag ligt onze boot weer klaar en we hebben geluk, want het is net gestopt met regenen. Droog dus naar de overkant om daar weer aan te kunnen sluiten bij de groep. De brulaapjes verwelkomen ons al :-). We´re back home!
Bezoek aan Tikal
Vandaag gaan we naar Tikal, een oude Maya vesting midden in het oerwoud. We zullen daar ook blijven slapen, dus onze dagrugzakjes gaan mee. Maar voordat we vertrekken gaan we eerst de dieren nog voederen en de hokken schoonmaken. Shaya probeert de baby krokodillen te vangen. Ze zijn ca. 20 cm groot. Gisteren werden er weer 9 nieuwe binnengebracht, die nog kleiner zijn. Ze zijn 3 of 4 dagen oud. Tevens kwam er een nieuwe Margay binnen. Een kleintje ook weer. Het lijkt net een kleine kat, maar dan met hele scherpe tanden.
Na het ontbijt ligt de boot om 09.00 uur al op ons te wachten. Carlos brengt ons naar de overkant van het 37 vierkante km grote meer. Na nog even gewacht te hebben worden we netjes om 09.30 uur opgepikt voor ons prive transport naar Tikal. De weg is goed te berijden. Er geldt een maximum snelheid van 40 km/uur, maar onze chauffeur rijdt over de 90. Af en toe even afremmen voor de hobbels in de weg en dan weer snel verder.
Onderweg stoppen we bij El Remate. Bij restaurant El Muelle kunnen we heerlijk zwemmen in het meer of in het zwembad en achteraf hebben we daar heerlijk geluncht. We voelen ons na het zwemmen weer helemaal herboren en schoon. De zon heeft z´n werk ook goed gedaan, want in no time zijn we alle drie flink verkleurd. Tussendoor moesten we onze spullen nog wel even in veiligheid brengen want het begon weer flink te regenen. Gelukkig is een tropische regenbui ook snel weer over, hoewel je boven het water het onweer nog lang blijft horen.
El Remate is een heel klein dorpje, maar de oever van de rivier is geweldig mooi met een steiger die het water in loopt met aan het eind een rieten huisje. Heel idyllisch om te zien.
Na de lunch door naar Tikal, waar we morgen om 4 uur zullen starten met onze toer bij zonsopgang. Onze bungalow is groot en op het moment dat ik dit aan het schrijven ben zijn de twee hangmatten voor onze bungalow volop in gebruik. Roland slaapt heerlijk en Shaya luistert naar haar muziek. Heerlijk relaxen dus.
We verkennen al een klein stukje van het terrein en zien al vele dieren. Helaas kunnen we ze niet allemaal thuisbrengen. Sommige dieren zullen we in Europa wel nooit te zien krijgen, zelfs niet in een dierentuin.
We proberen aan het eind van de middag nog even te internetten, maar na drie mislukte pogingen geven we het maar op. Mijn blog van de afgelopen dagen zal dus nog even op zich moeten laten wachten, evenals foto´s en video´s.
Video
Een korte videoimpressie van ons vrijwilligerswerk in Guatemala kun je vinden op
Arcas 2014 op YouTube
Reportage van de BBC
Vandaag nog maar 1 kooi met brulapen te verzorgen en er komt weer een nieuwe bij met kleine groene papegaaitjes, 1 grote rode (een Macaw) en een Toekan. Weer ander voedsel dus. Tevens moeten de hokken (net als op dinsdag) met chloor gereinigd worden.
Na het ontbijt (voor het eerst broodjes) gaan we weer door met klusjes. Vandaag was ik de handdoeken uit waarin de baby aapjes geslapen en ..... gepoept hebben. Oftewel een beetje hetzelfde als luiers uitwassen in vroeger tijden. Op een gegeven moment horen we weer een harde roep vanuit de jungle: "FRUITRUN"!! Dat betekent dat je op dat moment alles uit je handen laat vallen en direct naar boven gaat om fruit en groenten op te halen. Telkens een paar honderd meter op en neer met zware kratten en balen. We hebben de dinsdag en vrijdag al bestempeld als fitnessday, want na 1 keer lopen ben je al doorweekt van het zweet. Afhankelijk van je eigen tempo loop je ongeveer 5 tot 6 keer met een gewicht van ca. 50 kilo op en neer. Goede oefening dus!
Tijdens de lunch wordt ons gevraagd om na te denken over verbetering van de website van Arcas. Ook dat soort werkzaamheden moeten dus verricht worden. Alejandro is helemaal trots als hij ons vertelt dat de BBC tussen 16 september en 8 oktober opnames komt maken bij Arcas. Arcas is namelijk 1 van de weinige projecten ter wereld waar geprobeerd wordt de dieren uiteindelijk weer in het wild uit te zetten. Dat vergt ook van de vrijwilligers wel het nodige. Veel dieren zijn namelijk in aanraking geweest met mensen. De gewoontes die ze daar geleerd hebben moeten dus weer afgeleerd worden. Dat betekent dat je niet tegen de dieren moet praten of ze mag aanhalen, laat staan knuffelen, hoe graag je dat ook zou willen met sommige van deze dieren. Als we dat toch zouden doen bestaat de kans dat ze nooit meer in het wild uitgezet kunnen worden. Alles voor het goede doel dus en hen zoveel mogelijk bij je weg houden.
Vanmiddag hebben Dafna en ik uitgebreid kunnen fotograferen in onze kooien. Shaya kon haar zelfgevangen vis (in totaal maar liefst 8 stuks) voeren aan de otter. Met 1 duik onder water had hij gelijk twee vissen te pakken. Hij is zo slim om met de voorpoten de vis op de grond beet te houden met de kop naar beneden. Hij begint dan bij de staart, zodat de vis hem niet meer kan bijten (want ze hebben wel tanden).
Na de laatste shift (die meestal rond 15.00 uur eindigt) hebben we weer tijd voor ontspanning. We maken een klein wandelingetje buiten het park en zien hoe de lokale bevolking hier leeft. Een klein schooltje ziet er nog wel degelijk uit, maar als je de huizen eromheen ziet zijn het slechts takkenbossen die aan elkaar geknoopt zijn. Er lopen wel veel kinderen rond die met elkaar spelen. Een stukje verderop is een hacienda. Een klein huisje waar wat snacks en te drinken verkocht wordt en tevens de woonkamer van de familie is. We drinken er wat en betalen voor een flesje frisdrank nog geen 20 eurocent. Ongelooflijk! In de huiskamer lopen de kippen met kuikens samen met de hond des huizes rond. Alles is open, geen deuren, geen ramen, alleen muren en een rieten dak.
In Flores en Santa Elena (waar het vliegveld is) zijn de huizen beter, maar ook daar heel basic en geen warm water.
Morgen gaan we naar Tikal. We zitten dan in een hotel en mogelijk hebben we dan wel een douche met warm water.
Een slechte dag
Helaas een slechte dag vandaag. Het hertje is overleden en ook een papegaai is dood gevonden in zijn kooi. Uit sectie hebben ze kunnen opmaken dat hij waarschijnlijk gegrepen is door een ocelot (katachtige) toen hij tegen het hek leunde.
Shaya heeft vandaag de krokodillen, de otter en de lepelaar verzorgd. De otter was weer ontsnapt en bevond zich nu zelfs bij de krokodillen. Het is voor hem echt een spel om zo snel mogelijk weer uit z'n kooi te klimmen. Een geweldig leuk gezicht om te zien, maar het levert de staf wel hoofdbrekens hoe ze hem het best binnen kunnen houden.
Vandaag is het, evenals op maandag, Flores-dag. Om drie uur nemen we de boot naar het eiland en kunnen we wat inkopen doen. Roland en Shaya kopen een kaartje voor de telefoon, zodat ze kunnen internetten. Helaas was er toen al anderhalf uur voorbij. Nog een barretje bezocht en in een restaurantje de zonsondergang over het meer van Peten Itza bekeken. Toen was er nog slechts een half uurtje over om mijn verhalen op internet te zetten. Veel te kort dus en slechts 2 dagen kunnen verwerken en nog geen enkele foto of video kunnen toevoegen. Dat zal dus volgende week pas weer worden.
We nemen om 8 uur 's avonds de boot weer terug naar Arcas en varen in het donker over het grote meer. Met zaklampen daarna weer door de jungle op weg naar ons vrijwilligershuis.
Het begint al aardig te wennen
Vandaag iets over het vrijwilligershuis. Het is een vierkant gebouw op palen met vier grote kamers op elke hoek. Tussen de twee voorste en twee achterste kamers in is een toilet en douche voor gezamenlijk gebruik. Per kamer zijn er vier slaapplaatsen (2 stapelbedden). Boven zijn dan nog eens 4 kamers. Alles is heel basic, geen ramen, maar alleen horren. Je hoort de jungle 's nachts dus goed.
De douche heeft alleen koud water. De eerste dag is dat even wennen, maar daarna gaat het eigenlijk vanzelf. Het weer is hier zo warm en klam dat een koude douche wel lekker is.
Vandaag doe ik de howler monkeys alleen. Dat is wel lekker, want dan kan ik mijn camera meenemen en ongestoord foto's en filmpjes maken. Eerst de kooien schoonmaken en daarna krijgen ze pap en fruit/groenten. De pap vinden ze heerlijk en hun snoet zit dan ook helemaal onder. Daarna nog een schone bak met water en ze kunnen er weer tegenaan.
Na het ontbijt kunnen we weer kiezen uit een drietal klussen. Shaya gaat handdoeken van de baby aapjes uitwassen, Roland zorgt dat de paden achter de hokken en naar het gastenverblijf weer schoon en vrij van bladeren zijn (zodat we slangen kunnen zien als ze er zouden zijn), zelf ben ik gaan vissen om vers voedsel voor de otter te vangen. Met z'n 3-en, gewapend met 2 zelfgemaakte netten en 3 flesjes met een lijntje en haak eraan gingen we op pad. De oude tortilla's gaan mee als voer en als dat niet werkt moeten we aan de oever maar wormen gaan zoeken. Het aas gaat er goed in bij de vissen, maar ze zijn erg slim en eten netjes om het haakje heen. Wormen zoeken gaat ook niet echt goed, oftewel we vinden er geen 1. We hebben anderhalf uur lekker in de zon aan het water gezeten, maar helaas niets gevangen (gelukkig gebeurt dat wel vaker en zijn we niet de enigen). Wel jammer voor de otter, want die had 't wel lekker gevonden.
De otter zit in het achterste hok en heeft een eigen basin. Hij is erg slim en klimt makkelijk over de stenen muur heen. Oftewel ook vanmorgen ontsnapt. Toen ik zijn hok in kwam sprong hij tegen me op, in de hoop dat ik eten kwam brengen, maar helaas kwam ik hem alleen maar oppakken om terug in z'n hok te zetten. Qua gewicht is het niet zo moeilijk om hem op te pakken, maar glibberig is ie wel. Na drie pogingen is het uiteindelijk dan toch gelukt.
Het jonge hertje wordt uit haar kooi gehaald. Ze heeft de afgelopen dagen slecht gegeten en gedronken en is volledig uitgedroogd. Ze krijgt direct injecties. Morgen maar zien hoe het met haar gaat.
